Het Hollands bewind

Na het definitieve einde van NAPOLEON in de slag van WATERLOO, werden de Belgische en Hollandse provincies samengevoegd in het Koninkrijk der Nederlanden. Koning WILLEM I , “de Koppige”, werd als koning erkend en besteeg de troon in 1815. Zijn troonsbestijging werd in MELDERT afgekondigd op 25 maart 1815.
In de jaren 1816 en 1817 heerste er weer hongersnood onder de Meldertse bevolking. Tengevolge van hagelslag en langdurige regens waren de oogsten grotendeels vernield.
De ijverzucht tussen Hollanders en Belgen en de discriminerende wetten die Koning WILLEM I de Belgen oplegde, deed het ongenoegen in onze provincies toenemen. Op 25 augustus 1830 barstte in BRUSSEL de opstand tegen de Hollanders los, die zich snel over het hele land verspreidde. Na hevige gevechten werden de Hollandse troepen verdreven naar het Noorden.
Deze omwenteling bracht ons zo lang verdrukte vaderland eindelijk zijn vrijheid en onafhankelijkheid. Een voorlopig bewind werd opgericht om de nieuwe staat BELGIE te besturen.